میشه داشت از این شعبده بازار، از این جلوه مکار، چه انتظاری؟

سال ها، وقتی با کسی صحبت میکردم و میخواستم حال بهتری رو براش بسازم، از انتظارات میگفتم.

میگفتم دردهای ما از انتظارات ما میاد.

دوست نداشتم هیچ وقت این را بگویم، ختی اگر به آن باور داشتم؛ اما حقیقتاً از میزان بلاهت موجود و میزان خودخواهی جاری در جهان، حالم به هم میخورد.

همزمان این آهنگ علی عظیمی رو هم بشنوید. یا به عبارت دیگه، گور بابای این دنیا و همه چیزش.

«میگه ته خط همه ما یک فروپاشیه / چیزی که ازت میمونه عکس و نقاشیه / این عاقبت همه ماست چه انتظاری / میشه داشت از این شعبده بازار / چه انتظاری از این جلوه مکار / چه انتظاری از این نور فراسو / چه انتظاری از این عدل و ترازو / چه انتظاری از این گنبد دوار / چه انتظاری از این مخزن اسرار / چه انتظاری از این ظلمت افکار / چه انتظاری از این ذهن خطاکار»

خزعبل...