تخلیه حال

لبریز شدن، آکنده شدن، آغشته شدن؛ این واژهها، توصیفگر اوضاع شدهاند.

لبریز شدن، حال آدم رو در مرزی تصویر میکند که هر آن انتظار داریم بترکد. یا رها کند و برود. دیگر نهایتِ ظرفیت پر شده. 

آکنده شدن، به این شکل که آنچه از آن لبریز شدهایم، حال جزیی از ما شده است. غم، خشم، تنهایی. چنان گوشتی که به استخوان چسبیده باشد؛

و آغشته شدن، پیچیدهترین وجه این اوضاع است؛ آنچه جزیی از ما شده، ناخواستنی است و به آن آغشتهایم؛ گویی نمیپذیریم که از آن آکندهایم.

پ.ن: همین که از زمین پرواز کرده و سعی میکنم دور شوم، زنجیرِ خاطرات و تقویم و هزار درد و شادی و زهرمار، برم میگرداند. گاه فکر میکنم به خاطر آن است که چیزهایی را از دست دادم که همیشگی میدانستمشان؛ اما واقعیت این است که هیچ وقت هیچ چیز از آن ما نیست مگر خیال.

خزعبل...