ما کیستیم؟ یا چیستیم؟

تا آنجا که دیده ام، انسان ها، همگی، خود را قهرمان زندگی تصویر میکنند. قرار است یک "کار" بزرگ کنند.

ما از رابین هود بودن تا زاکربرگ بودن را طی میکنیم.

در خلال تمام نیت های نیک و خداپسندانه(!) مان، یک چیز ثابت و نهفته است، آن هم قهرمان بودنمان.

این بد نیست. صزفا، می گویم تا یادمان باشد.

در نهایت، هرقدر هم فداکاری کنید، شما برای قهرمان شدن در داستان زندگیتان، رفتار میکنید.

حال، این تعاریف خوب و بد است که رفتار شمای قهرمان را می سازد. پس حواسمان باشد خوب و بد را چگونه یاد می گیریم.

حسین بن علی می شود الگویمان؟ مسیح مهربان؟ چپ انقلابی عدالتخواه؟ یا فلان سلبریتی مضحک اینستا؟

پ.ن:

این متن ناقص است. همچون دیگر نوشته هایم؛ چه گوارا پیش از انجام اهدافش، شهید شد.

خزعبل...