سنگ و نرم

تا به حال سنگ بوده ای؟

سنگی تیز، افتاده از کوه در میان نهر؟

تا به حال تیزیِ نرمیِ آب را به تن چشیده ای؟

آن گونه که نوازش دستی بر سر،

آن گونه که حکایتی گوش نواز در گوش؛

تو دیگر تو نخواهی بود پس از آن.

پس از آن بوسه ی ماهی بر لبانِ تیزِ سنگینت،

پس از آن که در آغوش نهر آرام خسبیدی.

غلتان تو می رفتی و نهر خروشان می شد.

تو دیگر تو نخواهی بود پس از آن.

خ.ش.م

خزعبل...