شکست.

من پیش از این همواره، سعی کردم بگویم خوب باشیم. خوب رفتار کنیم. از جمع گفتم.

بگذارید اعتراف کنم، اشتباه می کردم. نه این که بخواهم بگویم آن گونه نباشید، اما، هیچ سودمندی ای برایتان نخواهد داشت.

دنیا و زندگی، هیچ ربطی به انصاف ندارد. قرار هم نیست خوب بودنتان، زندگیتان را خوب کند. احتمالاً برعکس هم خواهد بود.

هماره، این جنگ قدرت است که زندگی را شکل می دهد.

در این میان، خوب بودن، بی معنی می شود.

من همان که بودم، احتمالا،خواهم ماند. با همان چارچوب فکری. فقط این بار پیشنهاد نخواهم کرد.

ما مانده ایم، یک آینه روبرویمان. زندگی آینه نمی خواست؛ دوربین به دست، به شکار باید می رفتیم.

خزعبل...